Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γιώργος Μπήτρος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γιώργος Μπήτρος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 25 Μαρτίου 2014

Που είναι σήμεροι οι ηγέτες ... από τον Γιώργο Μπήτρο

Που είναι σήμερα οι ήρωες; Οι ηγέτες;

πηγή : odosaeginis.blogspot.com

Λίγα χρόνια μετά την Επανάσταση και την ίδρυση του Νέου Ελληνικού Κράτους, σε ένα ταπεινό σπιτάκι της Αθήνας ζει ένας μεγάλος αγωνιστής. Η Αθήνα είναι πλέον η πρωτεύουσα. Η Ελλάδα διαφεντεύετε από τους Βαυαρούς και στην μικρή πρωτεύουσα με τα λιγοστά σπίτια γύρω από την Ακρόπολη ζουν ακόμα αγωνιστές και στρατιώτες που στις φουστανέλες τους υπάρχουν ανεξίτηλοι οι λεκέδες από το αίμα του αγώνα. Σε αυτήν την Αθήνα του 19ου αιώνα πηγαινοέρχονται πολλοί ξένοι επισκέπτες  που συχνά μιλούν με τους αγωνιστές. Ένας από αυτούς ήταν και ο Μακρυγιάννης.
    «Θα έχετε ακούσει για τον Μακρυγιάννη. Ήταν από τους αγνότερους αγωνιστές του 21. Πίστευε πολύ στην Ορθοδοξία και αγαπούσε αγνά και τίμια την Πατρίδα. Σαν τελείωσε ο αγώνας, αποσύρθηκε σε ένα μικρό σπιτάκι στην Αθήνα. Κάποτε ένας ξένος θέλησε να επισκεφθεί το μεγάλο αγωνιστή, που η φήμη του είχε ξεπεράσει τα όρια της Ελλάδος. Ο Μακρυγιάννης τον δέχτηκε φιλόφρονα και απλά και με τη φιλοξενία που διακρίνει τους Έλληνες του πρότεινε να κάτσει στο φτωχό μεσημεριανό φαγητό τους. Ο ξένος κάθισε. Μα σε κάποια στιγμή άρχισε να γελάει ειρωνικά. Γιατί; Είδε το Μακρυγιάννη να σηκώνεται ορθός και να λέει μια προσευχή πριν από το φαγητό κάνοντας ευλαβικά το σημείο του Σταυρού. Άπιστος ο Ευρωπαίος χαμογέλασε ειρωνικά μπρος στην αφέλεια, όπως νόμιζε, του καθυστερημένου Έλληνα. Μα ο Μακρυγιάννης δεν ήταν από εκείνους, που ντρέπονται να ομολογήσουν την πίστη τους.

Δευτέρα 29 Ιουλίου 2013

Ο "Πορτοκαλής Ήλιος"... έδυσε για πάντα

Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα   http://odosaeginis.blogspot.gr

    Από το blog thesshiping.com  πληροφορηθήκαμε πως ο παλαιός 'Πορτοκαλής Ήλιος" δεν υπάρχει πιά. Το άλλοτε περήφανο βαποράκι του Σαρωνικού, που καλωσόριζε τους επιβάτες του και τους προσέφερε στιγμές μοναδικές με τα ταξίδια του, σήμερα δεν έχει μείνει τίποτα να το θυμίζει, παρά μόνο κάποια καρτ- ποστάλ, φωτογραφίες, ταινίες και μνήμες παλαιών επιβατών. Τα τελευταία χρόνια μετά το ατύχημά του έξω από το λιμάνι της Αίγινας ως μικρό κρουαζιερόπλοιο "Γιωργής", ήταν παροπλισμένο στα ναυπηγεία της Θεσσαλονίκης, όπου περίμενε να του ορίσουν την τύχη του. Τελικά τον περασμένο χειμώνα παραδόθηκε στη φλόγα του διαλυτή του στη Θεσσαλονίκη και σήμερα πλέον είναι μια παλιά καλή ανάμνηση.  Ακολούθησε έτσι την μοίρα όλων εκείνων των μικρών αλλά πολυαγαπημένων πλοίων του Σαρωνικού που πρόσφερε μοναδικά ταξίδια στους επιβάτες του χρωματίζοντας τα δύσκολα χρόνια των δεκαετιών του '60 και '70, με στιγμές ανεμελιάς στα